Poliuretan
Poliuretan

Pianki PUR były wykorzystywane w budownictwie od lat 60., natomiast PIR zaczęto stosować dopiero w latach 70. ze względu na zainteresowanie tym materiałem wojska i programu kosmicznego. Dokładnie rzecz biorąc, wprowadziła ją na rynek w 1975 roku firma Hunter Panels. Nie jest to już klasyczny poliuretan, ale piana poliizocyjanurowa, która różni się od PUR tym, że w swoim wnętrzu ma nie tylko wiązania uretanowe (jak w PUR), lecz także izocyjanurowe.

Sztywne PIR/PUR są wyjątkowo odporne na ściskanie i na działanie budowlanych substancji chemicznych, a także trwałe. Te cechy sprawiają, że poliuretany są jednymi z najbardziej efektywnych dostępnych obecnie na rynku materiałów izolujących.

Większość poliuretanowych izolacji ma współczynnik lambda na poziomie 0,023–0,028 W/(m·K), ale niektóre produkty osiągają nawet 0,0185 W/(m·K). Wysoka izolacyjność sprawia, że z poliuretanu można robić cieńsze, a zatem również lżejsze i łatwiejsze do mocowania warstwy termoizolacyjne. 
Płyty produkowane z PIR są też twarde, a więc odporne na uszkodzenia mechaniczne. Ich wytrzymałość na ściskanie sięga aż 150 KPa/m2 przy 10-procentowym odkształceniu (15 t/m2). Dla porównania wełna ma tylko 50 KPa/m2.

Wykazują również wysoką odporność na wilgoć i wodę. Zawdzięczają to niskiej nasiąkliwości, wynoszącej około 1–2,5% (dotyczy tylko PIR i PUR zamknięto-komórkowego). Od niedawna na rynku dostępne są poliuretany otwarto-komórkowe, pochodzące zza oceanu i charakteryzujące się stosunkowo niską nasiąkliwością.

Duża hermetyczność izolacji poliuretanowych (dotyczy to pian zamknięto-komorowych i tylko niektórych otwarto-komórkowych) sprawia, że nie są one przewiewane przez wiatr. Mają też wysoką odporność na tak zwaną korozję biologiczną. Oznacza to ni mniej, ni więcej to, że nie jest atakowana przez różne glony i grzyby.
Ważną cechą poliuretanu, o której nie można tu zapomnieć, jest jego trwałość i niezmienność kształtu oraz struktury. W największym stopniu dotyczy to pian otwarto-komórkowych. Liczy się także jego niewielki ciężar: od 32 do 50 kg/m3 (w zależności od miejsca aplikacji), a w przypadku pianek otwarto-komórkowych – od 8 do 12 kg/m3.

Tym, co czyni poliuretan zamknięto-komórkowy gorszym od wełny, jest zdolność tłumienia dźwięków. Pod względem izolacyjności akustycznej ciężka wełna o włóknistej strukturze lepiej daje sobie radę z dźwiękami zarówno powietrznymi, jak i uderzeniowymi, chodź w tym przypadku znakomitą dla niej konkurencją jest PUR otwartokomórkowy. Poliuretany zamkniętokomórkowe świetnie sprawdzają się jako izolacja termiczna, natomiast otwartokomórkowe tłumią dźwięki uderzeniowe oraz fale akustyczne w zakresie częstotliwości słyszalnych.

Poliuretan praktycznie nie ma więcej wad, chyba że uznamy za nie wciąż wysoką cenę, utrzymujące się kłopoty z dostępnością tego materiału w całym kraju lub jego niedostateczną znajomość wśród architektów, inwestorów i wykonawców (choć trzeba przyznać, że świadomość inwestorów z roku na rok jest coraz większa, co można zaobserwować na różnego rodzaju targach budowlanych).

Zaloguj się
Nie pamiętasz hasła? Zarejestruj się
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl